سرود ی حماسی
در این شب تنهایی
نام ترا، ترانه ی پر شور می کشم
شکل ترا، ستاره ی پرنور می کشم
یک دشت پر شقایق سنبل، بهار و گل
یک داربست، خوشه ی انگور می کشم
وصلت پرنده یی ست در آن سوی قاف ها
گر راه می کشم همه تا دور می کشم
قدت پری گمشده گی های دره هاست
هی چهره می کشم، همه ناجور می کشم
خنیاگرم دونت بنا های منجمد
عصیانگرم، زمانه ی منفور می کشم
من دالی ام، درخت، یکی دست، حافظه
بر ریسمان خانه ی مهجور می کشم
این میز در مقابل تو، باغ آیینه
آن مرگ و مرده را، همه کافور می کشم
من شاعرم، بخواهم اغراق می کنم
بر دار شعر، گردن منصور می کشم
من خود نگار خانه ی چینم،- نگارگر
یک تک سوار مرد سلحشور می کشم
گر دره بر کشم همه پنجشیر می کشم
مسعود اگر کشم، سر مغرور می کشم
لطیف پدرام
منبع فدرال
