عنوانی محترم عبداللطیف پدرام رهبر حزب کنگرۀ ملی افغانستان

نوشته شده توسط bari z bari.z@hotmail.de  

چند روز پیش مطلبی را زیر عنوان "حکومت اجازه نمی دهد، صدای من از رسانه ها پخش شود" به قلم محترم عبداللطیف پدرام مطالعه نمودم، که بتاریخ 18 جوزا در سایت پرخوانندۀ آژانس خبری بین المللی کوکچه نشر شده بود. بعد از آن خواستم تا نظرم را در پای این مطلب خدمت آقای پدرام و دیگر وکلای محترم ارائه بدارم؛ اما متأسفانه نظر به مشکلات تخنیکی موفق نشدم تا پیامم را در بخش نظرات، قسمی که لازم بود قرار دهم. بدین وسیله می خواهم این چند سخن مختصر را یک بار دیگر از این طریق با جناب پدرام در میان بگذارم، امیدوارم که ایشان اگر فرصت داشته باشند در زمینه اظهار نظر نمایند.

محترم پدرام، من در این معروضه از جناب شما یک پرسش دارم و در ضمن اگر مجاز باشد، از خود یک پیشنهاد: اول لطفأ توضیح فرمایید که چرا شما تا هنوز موفق نشده اید، در تفاهم با دیگر شخصیت های ملی و دیگر اندیش، در داخل پارلمان یک اپوزیسیون فعال و موثر را ایجاد نمایید؟ مشکل در کجاست، در طرح ها و برنامه های کاری احزاب و جریان های سیاسی، و یا در خودخواهی رهبران این احزاب؟ با وجودیکه اکثریت این احزاب و جریان های سیاسی همه وقت از ائتلاف، اتحاد و تشکیل جبهه حرف می زنند، اما متأسفانه تا هنوز هیچ یک از آنها قادر نشده اند که حد اقل یک ائتلاف کوچک را بوجود آورند؛ البته حزب کنگرۀ ملی که شما در رأس آن قرار دارید، نیز از این جمع مستثنا نیست. در حال حاضر برخلاف توقع مردم و به خصوص بر خلاف امید ها و آرزو های قشر جوان کشور در اثر تجزیه و از هم پاشی احزاب و جریان های سیاسی در افغانستان ما شاهد ده ها تشکل خورد و ریزۀ هستیم که از چکیده این احزاب بوجود آمده اند؛ که اکثر آنها با وجود طرح ها و برنامه های مشابه با یکدیگر در مبارزه و رقابت نا سالم مشغول اند، که این حالت رقت بار، مایۀ یأس و نا امیدی برای همه شهروندان کشور است. در این ارتباط می خواهم  نظر شما را از مقام یک شاعر، نویسنده و در عین حال رهبر حزب کنگرۀ ملی و نماینده مردم در پارلمان افغانستان جویا شوم. علت این بحران سیاسی در کجاست؟ آیا کشور در آستانۀ یک انقلاب سیاسی ــ فرهنگی قرار ندارد.

نکته دیگری را که می خواهم به آن اشاره کوتاهی داشته باشم مربوط می شود به پخش و اشاعه افکار و نظرات مستقیم و یا غیر مستقیم وکلای محترم از طریق رسانه های اطلاعات جمعی، دولتی و نیمه دولتی در داخل پارلمان و یا در بیرون از آن. طوری که به هموطنان شریف ما در داخل کشور بهتر معلوم است، مافیایی قدرت و تنظیم های وابسته به آن با امکانات که در اختیار و در انحصار خویش دارند همیشه تلاش نموده اند که صدای نماینده های واقعی مردم بدون فلتر و سانسور از طریق رادیو و تلویزیون و دیگر رسانه های اطلاعات جمعی، قسمی که لازم است پخش نگردد. ازجانب هم تجربه نشان داده است که دولت های خودکامه و غیر مردمی در تبانی با افراد و گروهک های فاسد و استفاده جو به شکلی از اشکال ائتلاف های فرمایشی را بنام «اپوزیسیون» در داخل پارلمان ها و جرگه ها جا زده اند، طوری نمونه می توان از تشکیل فرکسیون جبهۀ ملی در پارلمان قبلی یاد کرد که یکی از نمونه های بارز آن در تاریخ پارلمان ها و جرگه ها در افغانستان است.

پس با در نظر داشت نکات فوق هنوز هم که نا وقت نشده، در گام نخست ایجاب می کند که از جمع نماینده های واقعی مردم، نخبگان سیاسی؛ شخصیت های وطن دوست، صرف نظر از تفاوت های قومی، زبانی و مذهبی برای ایجاد تشکیل یک اپوزیسیون قوی، ملی و مردمی؛ حلقه های ارتباطی در داخل پارلمان ایجاد گردد، کمسیون های کاری فعال گردد، شخصیت های با استعداد و صادق شناسای و انتخاب گردند و زمینه ها و امکانات اولیه ای تشکیل اپوزیسیون فراهم گردد. تا وقتی که اپوزیسیون تشکیل نگردد کشور ما صاحب پارلمان ملی و مردمی نخواهد بود!!! البته در این راستا تلاش های هم صورت گرفته است؛ اما چون در بسیاری موارد رنگ و بوی قومی، تنظیمی، زبانی و گاهی هم محلی داشته، به همین خاطراین جریانات همیشه یا در نیمه راه از حرکت باز مانده  و یا تأثیرات معکوس داشته اند. به قول معروف "باری کج هرگز به منزل نمی رسد."

البته در مرحله بعدی، بعد از آن که اپوزیسیون در داخل پارلمان ایجاد گردید، لازم است که اپوزیسیون در صورت امکان     شبکه های تبلغاتی خود را از قبیل: پایگاه انترنیتی، تلویزیون، رادیو، هفته نامه و یا ماه نامه، بخاطر پخش و اشاعه افکار، نظرات، طرح ها و پیشنهادات اعضای خود تاسیس نمایند.  بدون دستگاه های تبلغاتی، اعضای اپوزیسیون نمی توانند آزادانه طرح ها و پیشنهادات شان را که با حکومت مطرح نموده اند، طوری که لازم است به سمع مردم افغانستان و جهانیان برسانند.    در اینجا قابل تذکر می دانم که در رابطه به ضرورت تشکیل اپوزیسیون نوشته ای عالمانه به قلم محترم معصومی شاعر ونویسندۀ توانای کشور و خامه ای از این قلم نیز زیرعنوان "ضرورت تشکیل یک اپوزسیون قوی و مردمی در پارلمان  افغانستان"  در حدود سه سال قبل در سایت ها به نشر رسیده بود. خوانندگان محترم اگر خواسته باشند، می توانند این نوشته ها را در آرشیف های سایت های وزین خاوران، آریایی و گفتمان مطالعه نمایند. در خاتمه یک بار دیگر چنین تأکید می نمایم که درعدم موجودیت اپوزیسیون، پارلمان در حقیقت وسیله ادامه تسلط قدرت مافیای دولت است. با درود فراوان ضیا بهاری

                                        منبع کوکچه پرس